Brakon

Umumiy ta'rif

Brakon (lot. Braconidae).

Taksonomik holati va tizimdagi o'rni

Brakon (lot. Braconidae) — parda qanotlilar (Hymenoptera) turkumiga, Ichneumonoidea kenja turkumiga mansub parazitoid arilar oilasidir. Bu oila hasharotlar dunyosidagi eng yirik va xilma-xil oilalardan biri hisoblanadi. Hozirgi kunga qadar olimlar tomonidan dunyo bo'yicha 12 000 dan ortiq Braconidae turi aniqlangan bo'lib, mutaxassislarning bahosicha, hali tavsiflanmagan turlarning umumiy soni 40 000 tadan oshishi mumkin. O'zbekiston hududida esa brakonlarning 200 dan ortiq turi qayd etilgan bo'lib, ularning ko'pchiligi qishloq xo'jaligi ekinlari zararkunandalariga qarshi tabiiy kurashda muhim rol o'ynaydi.

Amaliy biologik himoya sohasida eng ko'p o'rganilgan va sanoat miqyosida ko'paytiriladigan tur — Habrobracon hebetor (sinonimi Bracon hebetor Say) hisoblanadi. Ushbu tur qadimdan don-dun mahsulotlari va dala ekinlari zararkunandalariga qarshi eng samarali biologik agentlardan biri sifatida tan olingan. O'zbekistondagi biolaboratoriyalarda ham asosan shu tur bilan ishlanadi, chunki u mahalliy iqlim sharoitiga yaxshi moslashgan va ko'plab zararli kapalak turlarining lichinkalarini samarali yo'q qiladi.

Braconidae oilasi Ichneumonidae oilasiga yaqin bo'lib, ikkalasi ham parazitoid turmush tarziga ega. Biroq brakonlar qanotlaridagi tomirlar tuzilishi (ayniqsa old qanotdagi ikkinchi kubital katakcha yo'qligi), qorin bo'g'imlarining soni va tuzilishi hamda ovipozitor (tuxum qo'yish organi) xususiyatlari bilan ichneumonidlardan farqlanadi.

Morfologik tuzilishi

Brakon arilarining tana uzunligi odatda 1,5 santimetrdan oshmaydi, ko'pchilik amaliy ahamiyatga ega turlarda esa bu ko'rsatkich 2-5 millimetr atrofida bo'ladi. Habrobracon hebetor turining voyaga yetgan urg'ochi va erkak arilari atigi 2 millimetrga yaqin uzunlikka ega bo'lib, vazni 1 milligrammdan kam.

Tana rangi odatda tim jigarrang, qora yoki to'q sarg'ish tusda bo'ladi. Tana uch asosiy qismdan — bosh, ko'krak (toraks) va qorin (abdomen) qismlaridan iborat. Qorin bo'limi nozik "bel" — petiol orqali ko'krak bilan tutashgan bo'lib, bu brakonlarga xos morfologik belgilardan biridir. Boshida bir juft murakkab ko'z, uchta oddiy ko'zcha (ocelli) va uzun, ko'p bo'g'imli muylovlar joylashgan bo'lib, ular atrof-muhitdagi kimyoviy signallarni (feromon va kairomonlarni) sezishda muhim rol o'ynaydi.

Qanotlari shaffof, tomirlanish naqshi tur aniqlashda asosiy belgilardan hisoblanadi. Urg'ochi arilarda qorinning oxirida ovipozitor — tuxum qo'yish va bir vaqtning o'zida zahar yuborish uchun xizmat qiluvchi ingichka, uzun organ mavjud. Bu organ orqali urg'ochi ari nafaqat tuxum qo'yadi, balki o'ljasiga falajlovchi zahar (venom) ham yuboradi.

Tarqalishi va yashash muhiti

Habrobracon hebetor kosmopolit tur bo'lib, deyarli barcha qit'alarda — Osiyo, Yevropa, Afrika va Amerikada tarqalgan. Bu turning keng tarqalishiga uning turli iqlim sharoitlariga yuqori moslashuvchanligi va o'lja doirasining kengligi sabab bo'lgan. Markaziy Osiyo mintaqasida, jumladan O'zbekistonda, brakon tabiiy sharoitda dala va bog'-rog' ekinlari, shuningdek g'alla omborlarida keng tarqalgan.

Brakonlar issiq va o'rtacha iqlim mintaqalarini afzal ko'radi, biroq ular ombor sharoitida yil davomida barqaror harorat va namlik ta'minlangan taqdirda ko'payishni davom ettira oladi. Tabiatda ular ko'pincha o'z o'ljasi — kapalak lichinkalari yashaydigan joylarda, ya'ni g'o'za, makkajo'xori, sabzavot va don ekinlari maydonlarida, shuningdek don saqlanadigan omborxonalarda uchraydi.

Ekologik va xo'jalik ahamiyati

Braconidae oilasi vakillari agroekotizimlarda tabiiy muvozanatni saqlashda hal qiluvchi ahamiyatga ega. Ular asosan boshqa hasharotlarning — ayniqsa zararli kapalaklar (Lepidoptera), qo'ng'izlar (Coleoptera) va ba'zi pashsha turlari (Diptera) lichinkalarining tabiiy dushmani hisoblanadi. Bitta brakon urg'ochisi o'z hayoti davomida o'nlab, hatto yuzlab zararkunanda lichinkalarini falajlab, ularga tuxum qo'yish orqali populyatsiyani sezilarli darajada kamaytirishi mumkin.

Brakonlarning yana bir muhim xususiyati — voyaga yetgan arilar gul nektari va boshqa shirin moddalar bilan oziqlanib, tasodifiy changlatuvchi (pollinator) vazifasini ham bajarishidir. Shu tariqa ular nafaqat zararkunandalarga qarshi kurashda, balki o'simliklarning changlanishida ham ma'lum darajada ishtirok etadi.

Zamonaviy qishloq xo'jaligida kimyoviy pestitsidlardan foydalanishning ortib borishi natijasida zararkunandalarda dorilarga chidamlilik shakllanishi, foydali hasharotlarning qirilib ketishi va atrof-muhitning ifloslanishi kabi muammolar yuzaga kelmoqda. Shu sababli brakon kabi tabiiy parazitoidlarni ishlab chiqarish va dala sharoitida qo'llash — barqaror va ekologik toza qishloq xo'jaligini rivojlantirishning muhim yo'nalishlaridan biriga aylandi. O'zbekiston Respublikasida "Biosifat" tizimi doirasida brakonlarni ommaviy ko'paytirish va fermer xo'jaliklariga tarqatish ishlari olib borilmoqda, bu esa pestitsidlarga bo'lgan bog'liqlikni kamaytirish va ekologik toza mahsulot yetishtirishga xizmat qiladi.